26

"İş günü öncelikleriniz nelerdir?" anlamındaki sorular, "konuşmacı" (moral bozucu bir terim ama bir çok yerde böyle kullanılıyor) olarak gittiğim yerlerde oluşturduğum "faq"(sık sorulan sorular) listesinin üst sıralarından birindedir. Bu sorunun oluşturulması bazen çok renkli cümleler şeklinde olabiliyor: "Siz sabahtan akşama oturur musunuz??" gibi,"Size yapacak iş kalıyor mu??", veya "Her işi siz mi yapıyorsunuz, yoksa öyle mi zannediyorsunuz??" gibi. Bazen safça, bazen hince, bazen de profesyonel bir merakla oluşturulan bu soruları ben, "İş günü öncelikleriniz nelerdir??" soru grubuna sınıflandırıyorum.

Geçtiğimiz ay Erol Hoca'nın attığı kement'in ucunda ODTÜ EM son sınıf öğrencilerinin önüne, anladığım kadarıyla Erol'un "haftalık mutad dönüşümlü ODTÜ EM listesi trio"su'nun mazbut bir üyesi olarak çıktığımda da Erol tarafından dürtelenen öğrencilerden bu anlamda bir soru oldu.

Geçtiğimiz hafta ise bölümümüz bizim dönem öğretim üyelerinden hocam Ünver Çınar'ın bana "vaktinin az olduğunu biliyorum, ama vakit ayırabilirsen gönüllü gel, vakit ayıramazsan da zorla gel" diye özetlediği ikna edici tavrının neticesi Sabancı Üniversitesi Yönetim Bilimleri Fakültesinin "Becoming a Manager" isimli dersinde "tek oyunluk solo" yapmak üzere gittiğimde de aynı soruyla karşılaştım.

Sadede geleyim: "İş günü öncelikleriniz nelerdir??" sorusunun cevabı şöyle;

Bence cevap kişisel değil, bir sekilde "yönetim"e bulaşmış her profesyonel için aşağı yukarı geçerli:

İşe gidilirken 5.öncelik'e bir an önce varmak ve mümkün olduğu kadar uzun şekilde beşinci öncelikteki konular üzerine çalışılıp hem yorgun hem de mutlu olarak işten dönülmesi planlanır ve işler şu önceliklerle ele alınır:

Öncelik #1) "Yangın Söndürme"

Öncelik #2) Protokol, Temsil

Öncelik #3) Ulaşılabilir olmak, "affirmation", "empathy"

Öncelik #4) "E-mail", telefon, "İmza"

Öncelik #5) Düşün, düşün, düşün: daha iyi, daha hızlı, daha az kaynakla

Uzun vadeli planlama, gözden geçirme

"Explore"

Sistemi zorlamaca, sistem kurma, geliştirme

Kendini ve çalışanları geliştirme

Gün, akıntıya karşı yüzme gibi geçer. Gözümü beş numaralı önceliğe diker, 1,2,3,4 numaralı öncelikleri devamlı ve sürekli bir biçimde "yok etmeye" çalışırım. Öncelik beş'e vardığımda (varabildiğimde) 1,2,3,4, den biri ortaya çıkıncaya kadar öncelik beş'te çalışmanın keyfini yaşarım.

Bazı günler öncelik beş konularını keyifle çalışırım, hem çok yorulurumhem çok mutlu olurum. Yevmiyemi hakettiğime kanaat getirip iş günümü hitama erdirdiğimde ,"Bak, yoruldum ama bu gün işe yaradı, doğru düzgün iş çıktı" diye düşünür, kendi kendime pis pis sırıtırım.

Bazı günler öncelik beş'e hiç varamadan veya ancak teğet geçmiş olarak yorgun ve mutsuz bir halde günü bitiririm. Suratım biraz daha asılır, "Şimdi ben bütün gün çalıştım, canım çıktı. Peki ne oldu, benim bugünkü çalışmam ne boka yaradı" (terim için lütfen kusuruma bakmayın, ifade etkililiğini korumak için kullanılmıştır) diye düşünürüm. Toparlanmaya çalışır, bir ertesi gün öncelik 5'e varma planını daha etkili yapmaya çalışırım.

Hatırlayalım: daima olumlu, daima yapıcı