4

Ertesi gün öğle üzeri saatleri. Söke ovasını boydan boya geçen 22 kilometrelik dümdüz yol. Sıcak, ovaya oturmuş, neredeyse sıcağın sesini duyuyorsunuz.

Metalik duman mavisi renkli BMW sıcağı yararak ilerliyor. Mahmut direksiyonda, Can yanında oturuyor, Rafet arka koltuğun ortasına yayılmış vaziyette. Üçü de sigara içiyorlar, üçünün de gözleri kanlanmış, gece hiç uyumamışlar. Achille Lauro vakasının hemen ardından, İstanbul'da hiç oyalanmadan yola çıkmışlar, öğleden sonra içkisini Bodrum'da idrak etmek niyetindeler. Mahmut aşırı hız yapmıyor, ancak kararlı bir şekilde saatlerden beri ilerliyorlar. Arabanın yarı açık camlarından dışarıya kesif bir sigara dumanı akıyor. Bağıra çağıra şarkı söylüyorlar:

"Baltalar elimizde, uzun ip belimizde, biz ormana gideriz de ormana"

Neresi komik olduğu belli olmayan bu nakaratı o gün belki bininci kez gırtlaklarını yırtarcasına bağırarak söylüyorlar ve atlaya zıplaya gülüyorlar. Sonra bir tanesi :

"Yahu Achille Lauro neydi yahu??" diyor, diğerleri hemen atılıyor:

"Sus ulan, hadi şarkı söyleyelim."

"Baltalar elimizde, uzun ip belimizde, biz ormana gideriz de ormana"

Araba, dümdüz yolda ilerliyor ve yavaş yavaş gözden kayboluyor.