Broel kulelerinin dibinde
Bir kadın yere oturmuş
Tek omuzunu kuleye dayamış
gözleri kapalı, sessiz  sessiz ağlıyor.
Herhalde  benimsemiş, sahiplenmiş
ve kaybetmiş.
Kuyruğu koparılmış köpek gibi
Sokak ortasında acıyla ulusun mu?
Yoksa köşe bucak inklesin mi?
Bilememiş.
Aciz, çaresiz, her ne oluyorsa geçmesini bekliyor.
Ambulansımsı bir araç geldi,
Birileri çağırmış olsa gerek ,
İçinden iki genç oğlan indi,
Kadınla ilgileniyorlar
"Ne oldu, anlat" diyorlar
kadın gözlerini açtı
"Anlatsam ne olacak" gibi bakıyor.
"Anlatacağımın bana bir faydası yok ki
size faydası olsun?" gibi bakıyor.
"Anlatacağımın aklı da yok, mantığı da,
Benimsemişim, sahiplenmişim, ve kaybettim" gibi bakıyor.
Kadının kalanını ambulansımsı araca koydular
Mavi yanar döneri çalıştırdılar
ve "brrrrrm", gittiler.

TU
10/00