Ulan madem baştan kararlıydın
Bir buçuk saat konuşmanın sonunda
Söylediğin şeyi söylemeye,
Ne diye lafı oraya buraya çekiştirirsin.
Ne luzüm var kendine masum,
Beklediğini bulamamışlığın sıkıntısıyla
Kerhen bir ilişkiye girmiş insan gömleğini,
Ve bana yalancı, pısırık, hissiz
Gömleğini giydirmeye.
Bırak gerçekleri çıplak görelim.
Giydiğin gömlek de olmadı,
Bana giydirdiğin de.
Eğer girişim bir ilişkiye tatlı bir şekilde
Bitirmek idiyse, başarısız
Eğer girişim benden beklediğini bulamamak
Neticesi kızmak, neticesi beni kızdırmak
En azından kendime güvenimi sarsmak ise
yetersiz.
Eğer kendini rahatlatmak ise, gereksiz.
Sana söylemiştim, varsayımlar
Üzerine yapılan yatırımın
Kar veya zarar etmesinin
Tek sorumlusu varsayımları yapandır,
Varsayımlar ihtiva ettiği faktörlerden bağımsız olsa bile
Kardeşinin benden beklentilerinin olmasını,
Benim kardeşinle konuşmalarıma bağlıyorsun,
Aklına başka bir şey gelmiyor mu?
Ankara'da sana "kardeşinin sevgilisini elinden alan kimse" gözüyle bakılmasını,
Benim hareket tarzıma bağlıyorsun,
Beni suçlamadan evvel,
Yeteri kadar araştırdın mı?
Yeteri kadar düşündün mü?
Biraz da futbol deyimiyle topları bana yolluyorsun.
Evel Turgut, hepsini karşılarım,
Forvetin iyi, orta sahan düzensiz,
Defansın bilinçsiz.
Seyirci sana kötü tezahürat yapıyor diye
Benim takımımı suçluyorsun.
RV'de konuştuğumuz şeyler üzerine
Bir mantık yapısı oluşturmuşsun,
Kurduğun mantığın doğru olduğunu varsayarak
Dolu dizgin gidiyorsun
Kendine güvenen insanın
En zayıf noktasının
Kurduğu mantığın doğru olup olmadığına
Dönüp bakmaması olduğunu,
Sana ve bana,
Bir kere daha hatırlatırım,
Kendine iyi bak
Askeri birlik mamak
(Bu da şiirin kafiyesiydi)
08.09.83
T.U.