Bir adam canlandırıyorum gözümün önünde,
Kırkbeş yaşlarında müzmin bekar;
Yirmidört ile otuz bilmene kaçıncı arasında
Çok kadınla beraber olmuş,
Beğenilmenin verdiği gururu taşımış,
Kimini sadece bilmekle yetinmiş,
Kimini koklamış, kimini okşamış,
Kimi ile sevişmiş,
Kimine aşık olmuş,
Kimi tarafından ekilmiş, kırılmış,
Kimini ekmiş, kırmış,
Ve otuz bilmene kaçından itibaren
Azalmış olan dinamizmini
Hatıraları ile canlı tutan,
Son yirmi sene içinde içtiği varillerce içkiyi,
Karnının yarısını kaplıyan karaciğeri ile
Hafızasını yitirmiş beyninde hisseden,
Akciğeri sigara dumanı ile dolu,
Toplumun yüzüne güldüğü,
Kırmadan uzak tutmaya çalıştığı
İçi geçmiş ayyaş zampara!
Bu adam ben olmamalıyım,
Olmayacağım.
T.U.
05.04.82