Kocaelinin Gölcük'ünün Değirmenderesinde
bekar olarak yaşadığım 1981/1985 yılları
arasında çoğunluğunu 1982 ile 1984 arasında yazmış
olduğum şiirlerin eşim tarafından derlenmiş
halidir elinizdeki kitap. Ben kendimi hiçbir zaman şair gibi
hissetmedim, hatta sanatçı gibi de hissetmedim. Oturayım da
iyi bir şiir yazayım diye bir düşünceyi bile hiçbir
zaman taşımadım. Aslında iyi bir şiir okuyucusu
veya sanatı yakından takip eden bir kimse de değilim.
Hatta ve hatta yazdıklarımın bir şiire benzemesi için
de bir gayretim olmadı, olsaydı da neye benzemesi gerektiği
(şiir olması için) konusunda da bir fikrim yoktu, halen de
yok. Şiirlerimi saklamak için de, birilerine okumak için de özel
bir gayret göstermedim.
Herhalde şu yorumu yapmak doğru olacaktır:
ben şiirlerimi kendime hitaben yazmışım, o sıradaki
duygularımın ifadesi olarak, belki de deşarj amacıyla
yazmışım.
Sayısız taşınmalarımızla
oradan buraya kimbilir hangi bavulun dip köşesinde 10 yıl
kadar bizle birlikte seyahet etmiş olan şiirlerimi geçen sene
bir ara tesadüfen gördüm, yeniden okudum ve, ister inanın ister
inanmayın, beğendim. Aklımdan şunları biraraya
getirmeli diye bir düşünce geldi ve geçti. Demek ki benim aklımdan
geçmiş olan düşünce Renanın aklına takılmış.
Benden gizli olarak hummalı bir çalışma
ile Renan bu derlemeyi yapmış. Erken 40'lar Derlemesi ismini
koymuş, kendi yaptığı tablolardan birini kitabın
kapağına koymuş (kırmızılı penguen
benmişim), arka kapağı da gördüğünüz gibi hazırlamış.
Kitabın ilk baskısını Renan altı adet hazırlatmış
ve 23 Nisan 1996 akşamı bana hediye etti. Hem çok şaşırdım,
hem çok sevindim, hem de çok duygulandım. Bu kitaptaki şiirleri
başkalarıyla paylaşıp paylaşmama kararını
bana bırakmış. Böyle bir şeyi yakın dostlarımla
paylaşma kararını almak için sadece çok küçük bir
tereddüt geçirdim ve gördüğünüz kararı aldım.
İlk baskı ilk gün tükendi, ikinci baskı ciltlenirken
sayfalar birbirine karıştı ve telef oldu. Üçüncü baskı
elinizde.
Niye şiir yazmaya devam etmedim? Bilmiyorum.
Hadi ben şiir yazayım diye bir kararım olmadığı
gibi artık yazmayayım diye bir kararım da yok. Herhalde o
sıralar var olan yemek, içki, kadın, yalnızlık gibi
temaların ağırlığı hayatımda giderek
azaldı ve sonunda kaydı gitti diye düşünüyorum.
Şiirlerimi okurken benim için lütfen endişelenmeyin,
ben iyiyim.
Renan'a çok teşekkür ediyorum.
Saygılarım ve Sevgilerimle
Turgut Uzer
03/05/96
