İspanya. Madrid'de bir gün geçirdikten sonra 250 kilometre kuzeydeki Burgos'a gideceğim, orada iki gün işim var. Madrid'de yürüyüş yapıyorum, insanlarda farklı birşeyler yakalamaya çalışıyorum, ancak başarılı olamıyorum. Tipik bir büyükşehir, hatta tipik bir başşehir. Büyük ve başşehirlerin insanları, ulusal kimliklerini daha belirgin şekilde kaybediyorlar. Zannediyorum bu saptama birçok büyük ve başşehir için doğru. Öğleden sonra İspanyol kültürü hakkında okuyorum ve ölümün, bu kültürün çok doğal bir parçası olduğunu , boğa güreşlerindeki kanlı sahnelerin yediden yetmişe herkes tarafından izlenmesinin nedenini de kültürün bu özelliğinde aranması gerektiğini öğreniyorum. Akşam Madrid'in merkezindeki bir yerde Flamenko gösterisine gidiyoruz. Turistik bir gösteri olmasına rağmen son derece ilginç buluyorum. İnsanların kıyafetleri, müziğin bazen hareketliliği, bazen ise hüzünü, insanların dansları ve surat ifadeleri beni çok etkiliyor.
Ertesi sabah erkenden yola çıkıyoruz ve Burgos'a geliyoruz. Burada geçirdiğimiz iki gün boyunca İspanyol insanını biraz daha tanıma fırsatım oluyor.
İspanyol adetlerinden beni en fazla zorlayanı yemek yeme saatleri oldu. Akşam 10'dan sonra lokantalara tek tük gidenler oluyor, lokantalar esas yükünü saat 11'den sonra alıyor. "Yahu yemek bu kadar geç yenir mi" diyorum. "Esas sizler çok erken yiyorsunuz" diyorlar.
Şimdiye kadar gördüğüm en ilginç lokanta dekorasyonlarından birini Burgos'un merkezindeki "Don Jamon" da görüyorum. Bu restoranın spesyalitesi tütsülenmiş(füme) domuz butu. Bu malzeme, aynı zamanda tavan dekorasyonu için de kullanılmış. Tüm lokantanın tavanından kancaya takılmış, tütsülenmiş domuz butları sarkıyor, siz de "butların gölgesinde" yemeğinizi yiyorsunuz.